Sorry dat ik vandaag even moet spuien, maar ik heb echt iets wat ik kwijt moet. Ik ben een MOM – een Moeder Op Missie!
Op een gewone middag op een gewone televisiezender:
Gisteren was ik op bezoek bij een vriendin met een pasgeboren baby’tje, en de televisie stond op de achtergrond te blèren. Dat is normaal in Portugese families. Voor mij is dat een reden om weer heel snel weg te zijn, de herrie en de opgeblazen emoties en de vechtscènes die hun overdreven energie in de ruimte rondspatten zijn niet mijn ding. Maar, oké, het is hun keuze (áls ze überhaupt beseffen dat het een keuze is.. wat ik betwijfel. maar dat is voer voor een andere keer).
Deze gedwongen confrontatie met de televisie bracht me op de volgende gedachte:
Dit is NIET normaal!
Nou ben ik zeker geen preutse moeder, en ik ben helemaal niet tegen het moderne leven.
Ik leef echt wel in deze tijd, en ik zie de vrijheid en de mogelijkheden die wij en onze kinderen hebben, die onze ouders in hun jeugd nooit gekend hebben.
Maar
Ik denk dat er een bepaalde hoeveelheid informatie is die een kind kan verwerken. In de hedendaagse families zijn er zoveel meer ellende, emotionele toestanden, scheidingen, en verbale vechtpartijen waar de kinderen getuige van zijn. Nee, vroeger was het niet beter. Maar kinderen werden wel uit de wind gehouden. “Kleine potjes hebben grote oren”, dat was een gevleugelde uitdrukking bij ons thuis, en oh, wat had ik daar een hekel aan! Maar als ik nu terugkijk, ben ik mijn ouders dankbaar dat ze ervoor kozen om ons te beschermen voor de zware emoties van de volwassen wereld die ook ons gezin af en toe raakten.
Dus
Wat ik heel graag van jou wil horen is het volgende:
Denk jij dat het normaal is dat kinderen programma’s zien met dit soort scènes?
Denk jij dat het goed is voor je kinderen om het nieuws te zien?
En eigenlijk…
Denk je dat het goed is voor jou om het nieuws te zien?
Ik zou het super vinden als je jouw mening deelt in de commentaar box onder deze post!
