Benen scheren

“Ik ben al bijna 13, Mam, mag ik nou eindelijk mijn benen scheren? Alle meisjes uit de klas scheren hun benen, Mam, echt waar!”

Het is een discussie die al maanden aan de gang is.
Alle argumenten tegen scheren worden met een achteloze zwaai van tafel geveegd.

“Je hebt nog geen lange dikke zwarte haren” – “Wel waar hoor Mam, kijk maar, lang en nou ja, bruin, zie je wel?”

“Als je begint met scheren worden je haartjes alleen maar dikker en zwarter” – “Dat zijn ze al Mam, moet je kijken, wat een harige benen ik heb, het lijkt wel een oerwoud!”

“Ik zie ze niet hoor, jouw haartjes” – “Ooohhhh, kijk dan toch! Het lijken wel apepootjes, die benen van mij!”

Een paar dagen geleden kwam ze erg verlegen naar me toe.
“Mam, dat mesje wat in de douche staat, is dat nog goed?”
“Ja, hoezo?”
“Is dat niet verroest of zo…?”
“Nee. Waarom?”
“Nou….”

“Heb je je benen geschoren?”
“Nee…”
“Wat is er dan?”
“Nou…. ik heb me gesneden….”

Wat ben ik blij dat mijn dochter niet bang is voor me, en me alles vertelt.
“A soft place to fall” noemt Dr.Phil dat, en ik ben er best trots op.
Ondanks dat ze wist dat ik het er niet mee eens was, en ondanks dat ze het stiekum had gedaan, kwam ze me toch vertellen dat ze zichzelf had opengehaald met het scheermesje, zodat ik het kon ontsmetten en haar gerust kon stellen.

Het vertrouwen komt niet vanzelf.
Ik had het kunnen verpesten door boos te worden, teleurgesteld, verdrietig…. wat dan ook.
Maar ik was blij.
Zo blij dat ze me vertrouwt en niet bang is om dingen te vertellen.
Zelfs als ze weet dat het niet klopt wat ze heeft gedaan.

 


 
 

Subscribe

Subscribe to our e-mail newsletter to receive updates.

2 Responses to “Benen scheren”

  1. Lo van Beers June 27, 2011 at 11:59 am #

    Hoi Charlotte
    Een soft place to fall, is inderdaad super belangrijk,de wereld is al snel een onbekend ‘oerwoud’ voor die leeftijd. Zoveel te ontdekken, de do’s en de don’ts. Wat anderen doen is belangrijk en de behoefte om erbij willen horen, het ontdekken wie jij bent tussen al die anderen :-) Wat vind je leuk, wat vind je niet leuk etc etc
    En dan om thuis helemaal jezelf te kunnen en mogen zijn is natuurlijk heel fijn!

    Ik heb wel medelijden met al die jongeren, die niet gezien kunnen worden door hun ouders. Die hebben het dubbel zo zwaar. En dan die ouders zeuren over dat het pubers zijn…. maar goed dit is een heel ander verhaal.

    Ik denk zelf dat het ook heel belangrijk is om naar de achterliggende behoefte te vragen, de werkelijke reden. Is dit wel zo dat ze dit écht zelf willen of is het de peersdruk. Misschien is er geen goed of fout antwoord, wel belangrijk is dat ze bewust hun keuzes maken en dit kan alleen als ze weten waarom ze dit echt willen. Als ouder hoor je dan of het kind het doorheeft of niet en de verantwoordelijkheid kan nemen.

    Vele wegen leiden naar Rome, als jouw weg maar je eigen keuze is en niet die van een ander.

    Je hebt tegenwoordig trouwens ook heel handige (veilige) scheermesjes :-)

    • Charlotte June 27, 2011 at 1:07 pm #

      Dank je wel Lo!

      Mooi dat jouw commentaar hier aan de keukentafel weer een mooi gesprek opleverde.
      Ik ben het met je eens, pubers kunnen lastig zijn, maar het gaat er vooral om dat je ze de ruimte en de veiligheid geeft om te verkennen wie ze zijn.

      En dan is het eigenlijk een hele leuke fase!

      Charlotte

Leave a Reply

CommentLuv badge